Nie ma tabletek zawierających „ferrytynę”. Ferrytyna jest białkiem, które magazynuje żelazo, dlatego jej poziom odbudowuje się przez uzupełnianie żelaza – po potwierdzeniu niedoboru w badaniach i konsultacji z lekarzem.

Czym jest ferrytyna i skąd bierze się jej niski poziom?

Ferrytynę można porównać do magazynu żelaza. Organizm przechowuje je między innymi w wątrobie, śledzionie i szpiku, a następnie korzysta z zapasów, gdy bieżąca podaż tego pierwiastka jest niewystarczająca. Oznaczenie ferrytyny we krwi pomaga ocenić, ile żelaza pozostaje w rezerwie.

Niski wynik może wskazywać na utajony niedobór żelaza albo niedokrwistość z niedoboru żelaza. Sama wartość ferrytyny nie wystarcza jednak do samodzielnego rozpoznania przyczyny. Lekarz interpretuje ją razem z morfologią, stężeniem żelaza i innymi parametrami, a w razie potrzeby szuka źródła utraty krwi lub zaburzeń wchłaniania.

Do obniżenia zapasów żelaza mogą prowadzić między innymi obfite miesiączki, zwiększone zapotrzebowanie w ciąży, dieta uboga w żelazo oraz choroby przewodu pokarmowego utrudniające jego przyswajanie. Objawy bywają niespecyficzne. Najczęściej należą do nich:

  • utrzymujące się zmęczenie, senność i mniejsza tolerancja wysiłku,
  • wypadanie włosów oraz ich osłabienie,
  • łamliwe lub rozdwajające się paznokcie,
  • bladość skóry, problemy z koncentracją, zawroty głowy lub kołatanie serca.

Podobne dolegliwości mogą towarzyszyć wielu innym stanom, dlatego nie są podstawą do rozpoczęcia leczenia na własną rękę. Badanie poziomu ferrytyny wykonuje się z krwi żylnej. Zwykle nie wymaga ono bycia na czczo, ale sposób przygotowania warto potwierdzić w laboratorium.

Jak działają preparaty żelaza?

Tabletki, kapsułki, syropy i inne preparaty zawierają żelazo, a nie ferrytynę. Na etykiecie może pojawiać się ilość związku żelaza, ale dla oceny dawki ważna jest zawartość żelaza elementarnego, czyli faktycznej ilości pierwiastka dostarczanej organizmowi.

W aptekach dostępne są zarówno leki, jak i suplementy diety. Nie są one równoważne pod względem składu, dawki ani wskazań. Wybór preparatu zależy od wyników morfologii i ferrytyny, nasilenia niedoboru, tolerancji przewodu pokarmowego oraz jego przyczyny. Przy znacznym niedoborze lub niedokrwistości lekarz może zalecić leczenie lekiem, a nie przypadkowym suplementem.

Nie dobieraj dawki wyłącznie na podstawie wyniku ferrytyny. Zbyt duża ilość żelaza nie przyspiesza automatycznie poprawy, może natomiast nasilać działania niepożądane i być szkodliwa. Szczególnej ostrożności wymagają osoby z chorobami przewodu pokarmowego, przyjmujące wiele leków oraz kobiety w ciąży.

Jak prawidłowo przyjmować żelazo?

Dokładne dawkowanie i porę stosowania ustala się zgodnie z zaleceniem lekarza lub informacją w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Ogólne zasady, które pomagają ograniczyć straty podczas wchłaniania, są następujące:

  1. Przyjmuj preparat na czczo, jeśli żołądek dobrze go toleruje. Zwykle oznacza to godzinę przed posiłkiem albo około dwie godziny po nim.
  2. Popijaj tabletkę wodą. Kawa, herbata i mleko mogą zmniejszać wchłanianie żelaza.
  3. Jeśli pojawiają się nudności, ból brzucha lub zgaga, zapytaj lekarza albo farmaceutę o przyjmowanie preparatu z posiłkiem. Taki sposób może poprawić tolerancję, ale często ogranicza przyswajanie.
  4. Nie przerywaj leczenia tylko dlatego, że samopoczucie się poprawiło. O czasie terapii decydują wyniki kontrolne i przyczyna niedoboru.

Najczęstszym skutkiem stosowania żelaza jest ciemne zabarwienie stolca. Mogą wystąpić także zaparcia, nudności, bóle brzucha, wzdęcia lub metaliczny posmak w ustach. Silne dolegliwości, wysypka, obrzęk, nasilający się ból brzucha albo brak poprawy wymagają kontaktu z lekarzem.

Co wpływa na wchłanianie żelaza?

Żelazo najlepiej wchłania się w kwaśnym środowisku. Witamina C może zwiększać jego przyswajanie, dlatego preparat można przyjmować zgodnie z zaleceniem z posiłkiem zawierającym warzywa lub owoce będące jej źródłem. Nie oznacza to jednak, że każdy powinien dodatkowo przyjmować wysokie dawki witaminy C.

Substancja lub czynnik Wpływ na wchłanianie Co zrobić?
Witamina C Może wspierać wchłanianie żelaza Łącz preparat z wodą i dietą zawierającą źródło witaminy C, jeśli lekarz nie zaleci inaczej
Wapń, magnez i cynk Mogą ograniczać wchłanianie przyjętego jednocześnie żelaza Zachowaj zwykle co najmniej dwugodzinny odstęp
Kawa, herbata i mleko Zmniejszają przyswajanie żelaza Nie popijaj nimi preparatu
Inhibitory pompy protonowej i leki zobojętniające kwas Zmniejszenie kwaśności żołądka może utrudniać wchłanianie Nie odstawiaj ich samodzielnie. Ustal z lekarzem porę przyjmowania i ewentualną zmianę leczenia

Żelazo może także wchodzić w interakcje z niektórymi antybiotykami, między innymi z tetracyklinami i fluorochinolonami. W takim przypadku odstęp między dawkami powinien ustalić lekarz lub farmaceuta. Zawsze podaj im pełną listę przyjmowanych leków i suplementów.

Jak wesprzeć odbudowę zapasów żelaza dietą?

Dietę można wykorzystać jako uzupełnienie leczenia, ale przy znacznej niedokrwistości sama żywność zwykle nie zastępuje preparatu zaleconego przez lekarza. Żelazo hemowe z produktów zwierzęcych jest na ogół lepiej przyswajalne niż żelazo niehemowe z roślin. W jadłospisie mogą pojawić się:

  • mięso, ryby i jaja, w tym wołowina, sardynki, śledzie oraz makrela,
  • rośliny strączkowe, takie jak soczewica, fasola i ciecierzyca,
  • kasze, produkty pełnoziarniste i otręby,
  • warzywa i owoce dostarczające witaminy C, na przykład papryka, natka pietruszki, cytrusy i porzeczki.

W diecie roślinnej warto łączyć źródła żelaza z produktami zawierającymi witaminę C. Jeśli stosujesz dietę eliminacyjną, masz chorobę przewodu pokarmowego albo obserwujesz utrzymujące się objawy, omów sposób żywienia z lekarzem lub dietetykiem.

Jak monitorować efekty leczenia?

Ferrytyna nie wzrasta natychmiast po rozpoczęciu przyjmowania żelaza. Odbudowa zapasów zwykle zajmuje kilka miesięcy, a czas terapii zależy od stopnia niedoboru, odpowiedzi organizmu i usunięcia jego przyczyny. Kontroluje się przede wszystkim morfologię oraz ferrytynę, a zakres badań i termin ich wykonania ustala lekarz.

Jeżeli wyniki nie poprawiają się mimo regularnego przyjmowania preparatu, trzeba sprawdzić między innymi sposób stosowania, interakcje, wchłanianie i możliwość dalszej utraty krwi. Najbezpieczniejsza droga to leczenie dobrane do badań, a nie poszukiwanie „tabletek na ferrytynę” bezpośrednio.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.