Niedobór witaminy A najczęściej kojarzy się z kurzą ślepotą, czyli trudnością widzenia po zmroku. Mogą mu towarzyszyć sucha i szorstka skóra, wysychanie oczu, częste infekcje oraz zaburzenia wzrostu u dzieci. Same objawy nie wystarczą jednak do rozpoznania – niedobór trzeba potwierdzić badaniem krwi i konsultacją lekarską.

Jak objawia się niedobór witaminy A?

Witamina A obejmuje między innymi retinol i jego pochodne. Jest potrzebna do prawidłowego działania siatkówki, ponieważ uczestniczy w tworzeniu rodopsyny, czyli białka umożliwiającego widzenie przy słabym oświetleniu. Wspiera też stan nabłonków, odporność oraz prawidłowy wzrost.

Objawy mogą pojawiać się stopniowo. We wczesnym, czasem bezobjawowym lub skąpoobjawowym etapie niedobór nie musi dawać wyraźnych sygnałów. Przy większym nasileniu występują zmiany w kilku układach organizmu:

Obszar Objawy
Wzrok Trudności z widzeniem po zmroku, czyli kurza ślepota. Przy pogłębiającym się niedoborze może pojawić się suchość spojówki i rogówki, określana jako kseroftalmia.
Skóra i przydatki Suchość, szorstkość, łuszczenie i nadmierne rogowacenie skóry, a także łamliwość włosów i paznokci. U części osób występują wypryski lub trądzik.
Odporność Większa podatność na infekcje, zwłaszcza gdy niedobór wpływa na stan nabłonków dróg oddechowych i funkcjonowanie układu immunologicznego.
Wzrost i rozwój Zahamowanie wzrostu oraz zaburzenia rozwoju u dzieci. Długotrwały, znaczny niedobór może wpływać także na rozwój kości.

Kseroftalmia nie oznacza wyłącznie uczucia „suchych oczu”. W cięższym niedoborze zmniejsza się wytwarzanie filmu łzowego, a rogówka może ulegać uszkodzeniu. Kurza ślepota lub utrzymujące się zmiany na powierzchni oka wymagają szybkiej konsultacji, ponieważ przyczyną mogą być także inne choroby okulistyczne.

Dlaczego dochodzi do niedoboru?

Niedobór pierwotny wynika przede wszystkim z niewystarczającej podaży witaminy A lub jej prekursorów w diecie. Ryzyko rośnie przy długotrwałej, restrykcyjnej i niezbilansowanej diecie, zwłaszcza gdy wyklucza ona wiele produktów bez właściwego zastąpienia ich innymi źródłami składników odżywczych.

Niedobór wtórny pojawia się wtedy, gdy organizm nie wchłania, nie transportuje lub nie metabolizuje witaminy A prawidłowo. Szczególnie narażone są:

  • Osoby z celiakią, chorobami zapalnymi jelit lub innymi zaburzeniami wchłaniania.
  • Osoby z chorobami trzustki, wątroby lub dróg żółciowych, które utrudniają trawienie i wykorzystanie tłuszczów.
  • Osoby nadużywające alkoholu, ponieważ może on zaburzać metabolizm i gospodarkę witaminą A.
  • Dzieci, osoby starsze oraz osoby stosujące restrykcyjne diety.

Witamina A jest rozpuszczalna w tłuszczach i magazynuje się głównie w wątrobie. Z tego powodu jej niedobór nie musi pojawić się natychmiast po krótkim okresie gorszego odżywiania. Z drugiej strony choroby przewodu pokarmowego mogą prowadzić do niskiego poziomu witaminy mimo pozornie prawidłowej diety.

Jak potwierdzić niedobór witaminy A?

Objawy nie są wystarczające do samodzielnego rozpoznania. Sucha skóra, wypadanie włosów, częste infekcje czy pogorszenie widzenia po zmroku mogą mieć wiele innych przyczyn. Lekarz ocenia sposób odżywiania, choroby przewlekłe, przyjmowane leki oraz wyniki badań.

Podstawowym badaniem jest oznaczenie stężenia retinolu w surowicy krwi. W wybranych sytuacjach lekarz może zlecić także oznaczenie RBP, czyli białka wiążącego i transportującego witaminę A. Pomocne bywają również badania oceniające możliwe przyczyny niedoboru, na przykład morfologia, poziom żelaza i cynku lub diagnostyka chorób przewodu pokarmowego.

Nie zaczynaj suplementacji wysokimi dawkami bez potwierdzenia niedoboru. Witamina A gromadzi się w organizmie, a jej nadmiar może działać toksycznie i uszkadzać wątrobę. Szczególnej ostrożności wymagają kobiety w ciąży oraz osoby z chorobami wątroby. O dawce i formie preparatu powinien zdecydować lekarz.

Źródła witaminy A w diecie

W diecie występuje zarówno gotowy retinol, jak i beta-karoten, który organizm może przekształcać w witaminę A. Najważniejsze źródła to:

  • Retinol – wątróbka, jaja, mleko i produkty mleczne.
  • Beta-karoten – marchew, dynia, bataty, szpinak, jarmuż, brokuły i czerwona papryka.

Przy podejrzeniu niedoboru korzystniejsza od samodzielnego sięgania po preparat jest ocena całej diety i ustalenie przyczyny problemu. Jeśli występuje kurza ślepota, trwała suchość oczu, nasilone zmiany skórne lub częste infekcje, skontaktuj się z lekarzem i zapytaj o właściwą diagnostykę.


Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej ani indywidualnej diagnozy.