Co lepsze: askorbinian sodu czy kwas askorbinowy?

Nie ma jednej „lepszej” formy witaminy C. Kwas askorbinowy sprawdzi się, gdy zależy Ci na niskiej cenie i braku dodatkowego sodu, natomiast askorbinian sodu może być łagodniejszy dla wrażliwego żołądka. Przy nadciśnieniu, chorobach nerek lub diecie niskosodowej bezpieczniejszym wyborem jest zwykle kwas askorbinowy.

Najważniejsze różnice między obiema formami

Kwas askorbinowy i askorbinian sodu dostarczają witaminy C o tej samej aktywności biologicznej. Organizm wykorzystuje ją między innymi w syntezie kolagenu, ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym i prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego. Różnica dotyczy przede wszystkim kwasowości oraz obecności sodu.

Kiedy wybrać kwas askorbinowy?

Kwas L-askorbinowy to klasyczna forma witaminy C. Jest szeroko dostępny, zwykle najtańszy i nie wnosi do diety dodatkowego sodu. Dla zdrowej osoby, która dobrze toleruje kwaśne preparaty, nie ma dowodów na to, że askorbinian sodu działa skuteczniej.

Minusem jest niskie pH. Przy większych porcjach kwas askorbinowy może powodować pieczenie w żołądku, zgagę, nasilenie refluksu, nudności albo biegunkę. Ryzyko zależy od dawki i indywidualnej tolerancji, dlatego nie zawsze wyższa porcja oznacza lepszy efekt.

Kwas askorbinowy będzie rozsądnym wyborem, gdy:

• Nie masz wrażliwego żołądka i dobrze tolerujesz kwaśne suplementy.
• Zależy Ci na preparacie o prostym składzie i niskiej cenie.
• Stosujesz dietę z ograniczeniem sodu.
• Masz nadciśnienie, chorobę nerek albo inne wskazania do kontroli podaży sodu.

Kiedy wybrać askorbinian sodu?

Askorbinian sodu jest solą kwasu askorbinowego. W procesie buforowania część jego kwasowości zostaje zobojętniona, dlatego preparat ma łagodniejszy smak i zwykle mniej podrażnia przewód pokarmowy. Samo buforowanie nie tworzy jednak „mocniejszej” witaminy C. Zmienia głównie jej tolerancję.

Ta forma może być pomocna, gdy po kwasie askorbinowym pojawia się zgaga, pieczenie lub ból żołądka. Trzeba jednak uwzględnić ilość sodu pochodzącą z suplementu i z całej diety.

Askorbinian sodu może pasować, gdy:

• Masz wrażliwy żołądek lub źle tolerujesz kwaśne preparaty.
• Chcesz ograniczyć kwaśny smak suplementu.
• Nie masz zaleconej diety niskosodowej.
• Twoja czynność nerek i ciśnienie tętnicze nie wymagają ograniczania sodu.

Ważne ostrzeżenie: askorbinian sodu jest źródłem sodu, a nie tylko witaminy C. Jedna porcja 1 g dostarcza około 116 mg sodu, więc większe dawki mogą mieć znaczenie dla całodziennego bilansu. Osoby z nadciśnieniem, niewydolnością nerek, skłonnością do obrzęków, chorobami serca lub zaleconą dietą niskosodową powinny wybrać preparat bez sodu albo skonsultować suplementację z lekarzem. Nadmierna podaż sodu może przyczyniać się do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipernatremii.

Co wybrać w konkretnej sytuacji?

Przy wrażliwym żołądku, zgadze lub refluksie częściej lepiej sprawdza się askorbinian sodu, o ile nie ma przeciwwskazań związanych z sodem. Przy nadciśnieniu, chorobach nerek albo diecie niskosodowej wybierz kwas askorbinowy, ponieważ nie dostarcza dodatkowego sodu. Jeśli nie masz żadnego z tych problemów, kwas askorbinowy jest zwykle najbardziej ekonomiczną opcją, a askorbinian sodu pozostaje alternatywą poprawiającą komfort stosowania.

Nie zwiększaj dawki tylko po to, aby uzyskać silniejsze działanie. Przy wysokich porcjach doustnych wchłanianie witaminy C jest ograniczone, a nadmiar może powodować dolegliwości jelitowe. W razie choroby przewlekłej, przyjmowania leków lub planowania wysokich dawek warto ustalić wybór preparatu z lekarzem albo farmaceutą.

Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.